Marlon Brando: Gdzie urodził się legendarny aktor?

0

Marlon Brando Jr. (urodzony 3 kwietnia 1924 roku w Omaha, Nebraska, zmarł 1 lipca 2004 roku w Los Angeles) to jedna z najbardziej ikonicznych i wpływowych postaci w historii amerykańskiego kina. Uznawany za mistrza aktorstwa metodologicznego, Brando zrewolucjonizował sposób gry aktorskiej w Hollywood w latach 50. XX wieku, wyznaczając nowe standardy dla całego pokolenia artystów. Jego życie prywatne, choć często naznaczone burzliwymi relacjami i osobistymi tragediami, nie przyćmiło jego niezapomnianego wkładu w sztukę filmową. Na początku XXI wieku, mając 80 lat, pozostawił po sobie dziedzictwo jednego z najważniejszych i najbardziej charyzmatycznych aktorów swojego czasu.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na lipiec 2004 roku miał 80 lat.
• Żona/Mąż: Był trzykrotnie żonaty (Anna Kashfi, Movita Castaneda, Tarita Teriipaiia).
• Dzieci: Był ojcem co najmniej 11 dzieci.
• Zawód: Aktor.
• Główne osiągnięcie: Zrewolucjonizowanie aktorstwa metodologicznego w kinie amerykańskim i zdobycie dwóch Oscarów.

Marlon Brando: Dziedzictwo Aktorskiej Rewolucji

Marlon Brando Jr., urodzony 3 kwietnia 1924 roku w Omaha w stanie Nebraska, zmarł 1 lipca 2004 roku w Los Angeles, w wieku 80 lat. Jego życie i kariera były naznaczone nie tylko wybitnymi osiągnięciami aktorskimi, ale także złożonością życia osobistego. Brando nie posiadał włoskich korzeni, wbrew powszechnemu skojarzeniu z rolami o takim rodowodzie; jego przodkowie byli pochodzenia niemieckiego, holenderskiego, angielskiego i irlandzkiego. Kluczowym elementem jego artystycznego dziedzictwa jest wprowadzenie systemu Stanisławskiego oraz techniki „Method Acting” do głównego nurtu kina amerykańskiego, co zrewolucjonizowało sposób gry aktorskiej w Hollywood w latach 50. XX wieku. Jego wpływ na kolejne pokolenia aktorów jest nieoceniony.

Podstawowe Informacje o Marlonie Brando

Marlon Brando Jr. przyszedł na świat 3 kwietnia 1924 roku w Omaha w stanie Nebraska. Swoje życie zakończył 1 lipca 2004 roku w Los Angeles, w wieku 80 lat. Pozostawił po sobie dziedzictwo jednego z najbardziej wpływowych aktorów w historii kina. Choć często kojarzony był z rolami o rodowodzie włoskim, jak na przykład Vito Corleone w filmie „Ojciec Chrzestny”, Brando nie posiadał włoskich korzeni – jego przodkowie byli pochodzenia niemieckiego, holenderskiego, angielskiego i irlandzkiego. Kluczowym elementem jego artystycznego dziedzictwa jest wprowadzenie systemu Stanisławskiego oraz techniki „Method Acting” do głównego nurtu kina amerykańskiego, co zrewolucjonizowało sposób gry aktorskiej w Hollywood w latach 50. XX wieku.

Rodzina i Życie Prywatne Marlon Brando

Rodzice i Wczesne Dzieciństwo

Rodzicami Marlona Brando byli Marlon Brando Sr., wędrowny sprzedawca, oraz Dorothy Pennebaker, aktorka sceniczna. Oboje zmagali się z chorobą alkoholową, co miało destrukcyjny wpływ na dzieciństwo młodego Marlona. W dzieciństwie Brando był niezwykle silnie związany z rodzinną gospodynią. Jednak jej odejście w celu wyjścia za mąż stało się dla niego traumatycznym przeżyciem, które zapoczątkowało trwające całe życie problemy z lękiem przed porzuceniem.

Związki i Małżeństwa

Życie uczuciowe aktora było bardzo skomplikowane. Marlon Brando był trzykrotnie żonaty. Jego żonami były kolejno Anna Kashfi, Movita Castaneda oraz Tarita Teriipaiia, którą poznał na planie filmu „Bunt na Bounty”. Te związki, podobnie jak wiele innych relacji w jego życiu, były często burzliwe i pełne wyzwań, odzwierciedlając jego wewnętrzne rozdarcie i trudności w budowaniu stabilnych relacji.

Dzieci Marlon Brando

Marlon Brando był ojcem co najmniej 11 dzieci. Wśród nich byli Christian Brando oraz Cheyenne Brando, których życie było naznaczone licznymi tragediami rodzinnymi i problemami prawnymi. Złożona struktura rodziny i burzliwe perypetie potomstwa często znajdowały odzwierciedlenie w jego późniejszych, bardziej introspektywnych rolach, a także w jego prywatnym życiu.

Przyjaźń z Wallym Coxem

Przez całe życie, od 1930 roku aż do jego śmierci w 1973 roku, Marlon Brando przyjaźnił się z aktorem Wallym Coxem. Ta niezwykła i głęboka przyjaźń stanowiła dla Brando ważny punkt odniesienia. Po śmierci przyjaciela Brando był tak zdruzgotany, że przez lata przechowywał jego prochy w swojej sypialni, co świadczy o sile ich wzajemnych więzi.

Kariera Zawodowa Marlon Brando

Początki na Broadwayu i Przełomowa Rola

Marlon Brando zadebiutował na Broadwayu w 1944 roku w sztuce „I Remember Mama”. Jego niezwykły talent został szybko dostrzeżony przez krytyków, którzy już w 1946 roku okrzyknęli go „najbardziej obiecującym młodym aktorem”. Przełomem w jego karierze była jednak rola Stanleya Kowalskiego w sztuce Tennessee Williamsa „Tramwaj zwany pożądaniem” (1947). Sukces ten powtórzył w filmowej adaptacji z 1951 roku, zyskując status ikony i wyznaczając nowe standardy w aktorstwie.

Sukcesy w Hollywood: Pierwszy Oscar i Lata 50.

Kolejnym kamieniem milowym w karierze Brando była rola Terry’ego Malloya w filmie „Na nabrzeżach” (On the Waterfront) z 1954 roku. Jego naturalny, pełen emocji styl gry przyniósł mu pierwszego Oscara dla najlepszego aktora. Lata 50. XX wieku były dla niego okresem wielkiej popularności i uznania, a jego występy w filmach takich jak „Viva Zapata!” czy „Juliusz Cezar” ugruntowały jego pozycję jako jednego z czołowych aktorów swojego pokolenia. W tym okresie Elia Kazan, reżyser takich filmów jak „Tramwaj zwany pożądaniem” czy „Na nabrzeżu”, wielokrotnie współpracował z Brando, wydobywając z niego pełnię talentu.

Warto wiedzieć: W 1954 roku, za rolę w filmie „Na nabrzeżach”, Marlon Brando otrzymał swojego pierwszego Oscara dla najlepszego aktora.

Powrót na Szczyt: „Ojciec Chrzestny” i „Czas Apokalipsy”

Po pewnym okresie spadku popularności w latach 60., Marlon Brando zaliczył spektakularny powrót w 1972 roku rolą Vito Corleone w filmie „Ojciec chrzestny” (The Godfather). Mimo że studio Paramount początkowo sprzeciwiało się jego kandydaturze, jego kreacja przyniosła mu drugiego Oscara i na nowo uczyniła go centralną postacią w świecie kina. W 1979 roku wystąpił w kultowym filmie Francisa Forda Coppoli „Czas Apokalipsy” jako pułkownik Kurtz. Mimo ogromnej gaży, Brando pojawił się na planie z dużą nadwagą i nieprzygotowany, co zmusiło reżysera Coppolę do filmowania go głównie w cieniu, tworząc tym samym jedną z najbardziej mrocznych i zapadających w pamięć postaci w historii kina.

Późniejsze Lata Kariery i Ostatnie Role

W późniejszych latach kariery, mimo pewnych trudności na planie, Brando nadal podejmował się ról, które przyciągały uwagę. Jego występ w filmie „Ostatnie tango w Paryżu” (1972) wywołał wiele kontrowersji, ale jednocześnie potwierdził jego niezrównany talent aktorski. Jego ostatnią rolą filmową był występ w thrillerze „Rozgrywka” (The Score) z 2001 roku, gdzie zagrał u boku Roberta De Niro i Edwarda Nortona, zamykając tym samym imponującą ścieżkę kariery.

Nagrody i Osiągnięcia Marlon Brando

Oscarowe Sukcesy i Kontrowersyjne Odmowy

Marlon Brando zdobył dwa Oscary dla najlepszego aktora. Pierwszego otrzymał w 1954 roku za rolę w filmie „Na nabrzeżach”. Drugiego Oscara przyznano mu w 1973 roku za rolę w „Ojcu chrzestnym”. Jednak to właśnie drugi Oscar przeszedł do historii kina ze względu na jego odmowę przyjęcia nagrody. Zamiast niego na scenie pojawiła się aktywistka Sacheen Littlefeather, która odczytała protest przeciwko dyskryminacji rdzennych Amerykanów w Hollywood, co stanowiło mocny polityczny manifest.

Inne Ważne Wyróżnienia

Oprócz dwóch Oscarów, Brando był nominowany do tej prestiżowej nagrody jeszcze sześciokrotnie. Nominacje te obejmowały jego wybitne kreacje w filmach takich jak „Viva Zapata!”, „Juliusz Cezar”, „Sayonara”, „Ostatnie tango w Paryżu” oraz „Sucha biała pora”. Jego dorobek artystyczny wzbogacają również dwie nagrody Złotego Globu, trzy nagrody BAFTA (brytyjskiej akademii) oraz nagroda dla najlepszego aktora na Festiwalu Filmowym w Cannes. Dodatkowo, za rolę w miniserialu ABC „Roots: The Next Generations” (1979) otrzymał nagrodę Primetime Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Najważniejsze Nagrody Marlon Brando

Kontrowersje i Skandale Związane z Marlonem Brando

Wyzwania na Planie Filmowym

Marlon Brando słynął z trudnego charakteru na planie, zwłaszcza w późniejszych latach kariery. Często odmawiał uczenia się kwestii na pamięć, zmuszając ekipy filmowe do umieszczania tablic z tekstem (cue cards) w zasięgu jego wzroku. Tablice te bywały umieszczane nawet w ukrytych miejscach na kostiumach innych aktorów, z którymi Brando grał w danej scenie, co często stanowiło wyzwanie dla jego partnerów na planie.

Kwestie Etyczne i Zachowanie

Podczas pracy nad filmem „Ostatnie tango w Paryżu” (1972) Brando i reżyser Bernardo Bertolucci zostali oskarżeni o brak etyki przy kręceniu kontrowersyjnej sceny z masłem, co wywołało szeroką debatę na temat granic artystycznej ekspresji. W 1996 roku jego występ w „Wyspie doktora Moreau” stał się symbolem profesjonalnego chaosu; aktor nosił na głowie wiadro z lodem i odmawiał zdejmowania go podczas ujęć, co dodatkowo komplikowało proces produkcji filmu.

Ciekawostki z Życia Marlon Brando

Problemy z Dyscypliną i Kariera Wojskowa

Już od młodych lat Marlon Brando wykazywał skłonności do niesubordynacji. W 1941 roku został wydalony z Libertyville High School za niesubordynację. Później spotkał go ten sam los w Akademii Wojskowej Shattuck, gdzie został wyrzucony za wymykanie się do miasta podczas aresztu domowego. Karierę wojskową uniemożliwiła mu kontuzja kolana (tzw. „trick knee”), której nabawił się podczas gry w futbol amerykański, co spowodowało, że uznano go za niezdolnego do służby podczas II wojny światowej.

Nietypowe Zachowania na Lekcjach Aktorstwa

Podczas nauki u Stelli Adler, kiedy poproszono klasę o udawanie kurczaków w obliczu wybuchu bomby atomowej, Brando jako jedyny siedział spokojnie i udawał, że znosi jajko. Tłumaczył to słowami: „Jestem kurczakiem, co ja wiem o bombach?”. Ten nietypowy sposób myślenia i podejście do zadań często charakteryzowało jego kreatywność i sposób pracy.

Posiadłość na Polinezyjskim Atolu

Po kręceniu filmu „Bunt na Bounty” w 1962 roku, Marlon Brando był tak zachwycony wyspą Tetiʻaroa, że postanowił ją zakupić. Obecnie na tym polinezyjskim atolu znajduje się luksusowy, ekologiczny kurort „The Brando Resort”, nazwany na jego cześć, co stanowi trwałe dziedzictwo jego zamiłowania do egzotycznych miejsc i spokoju.

Kluczowe Role Marlon Brando

• „Tramwaj zwany pożądaniem” (1951) – Stanley Kowalski
• „Viva Zapata!” (1952) – Emiliano Zapata
• „Na nabrzeżach” (1954) – Terry Malloy
• „Sayonara” (1957) – Major Lloyd Gruver
• „Bunt na Bounty” (1962) – Fletcher Christian
• „Ojciec chrzestny” (1972) – Vito Corleone
• „Ostatnie tango w Paryżu” (1972) – Paul
• „Czas Apokalipsy” (1979) – Pułkownik Kurtz
• „Wyspa doktora Moreau” (1996) – Dr Moreau
• „Rozgrywka” (2001) – Max

Warto wiedzieć: Marlon Brando był ojcem co najmniej 11 dzieci, w tym Christiana Brando i Cheyenne Brando, których życie było naznaczone licznymi tragediami rodzinnymi i problemami prawnymi. Jego skomplikowane relacje rodzinne często stanowiły tło dla jego życia prywatnego i artystycznego.

Podsumowując, Marlon Brando na zawsze zapisał się w annałach kina jako aktor, który zrewolucjonizował sposób gry aktorskiej, wprowadzając techniki „Method Acting” do głównego nurtu. Jego niezwykła kariera, naznaczona zarówno tryumfami, jak i kontrowersjami, stanowi inspirację i punkt odniesienia dla pokoleń artystów.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Marlon_Brando